همه جا به هر زبانی
در وصف مقام امیر المومنین علی علیه السلام تا کنون هیچ قلمی پیروز نبوده و هیچ فکری به چکاد رفیع وجود او پر خیال نگشوده . وبه راستی چون مزه عقل در مذاق جان به کلام شکرین او جاری شده و روح دین در پیکر آدم به امر او باقی مانده ، کدام عقل و کدام جانی توان توصیف مبداء فیاض وجود خویش را دارند؟ همه رشحات و قطراتی از آن اقیانوس عظیمند ، قطره را با قصیده اقیانوس گفتن چکار؟
عقل در برابر صلابت روحانی او سر به زیر خواهد افکند و خود زمزمه کنان به خیل تماشاچیان چهره جاودانش عقب گرد می کند . با خود خواهد گفت :
ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست…
