تقویت ذهن ادبی=به کار انداختن پای ادبی
گاهی لابهلای عادتها و سلیقههای نویسندهها نکات هوشمندانه و تجربههای دست اول و به درد بخوری پیدا میشود که به کار بستنشان – اگر در حد ادا و اطوار نماند- کمک میکند تا بتوانیم دست اندازهای راهمان را صاف کنیم.
برای شروع، تجربهها و پیشنهادهای جویس کارول را در مورد آداب نویسندگی میخوانیم:دویدن! نمیدانم چه کاری شادتر، مفرحتر و مقویتر از دویدن میتواند باشد. در دویدن ذهن همراه بدن پرواز میکند؛ انگار جریان رازآلود زبان همگام با پاها و دستهایمان در مغز نبض میزند. میتوان تصور کرد دونده ای که نویسنده هم هست، در میان سرزمین و چشم اندازهای داستانش میدود؛ مانند روحی در مکانی واقعی و این دنیایی.

جلال آلاحمد در سفر حج نامهای برای امام (ره) ارسال كرد كه بعدها 